- Bombalar! - Bizi bombalıyorlar!
Rosetta !
Rosetta ! Rosetta !
Oh Tanrım, ölüp gidecek! Arnaldo, bana biraz su getir.
Bana biraz su getirir misin!
Rosetta !
Lütfen Rosetta. biraz su içmeye çalış.
Artık bitti, gittiler. Her şey yolunda. Bak bana, annene bak.
Gittiler, iç haydi. Lütfen iç.
- Anne ! - Rosetta !
Gördün mü, annen haklıymış, gittiler. Lütfen ağlama hayatım.
Dükkanı kapatıp Roma'dan gitmemiz lazım. Ama lütfen ağlama.
Bitti artık. Gittiler.
Eğer erkek olsaydım hepsini gebertirdim! Pis katiller!
- Açmamı ister misin? - Tabii, tabii!
- Yapamıyorum. Yamulmuş. - Bitti artık Rosetta. Tanrıya şükredebilirsin.
Bayan, dumana bakın! Orası benim evim!
Arnaldo, ne oldu? Aşağıdaki evlerden birisini vurmuşlar.
Tiburtino'dan yoğun duman çıkıyor! Kapının önüne kadar kayalar gelmiş.
Majestelerinin İmparatorluğu Roma hükümetine 1 milyon liret yardım fonu bağışlamıştır"'
- Kim, Papa mı? - Tabii ki hayır.
'Majestelerinin İmparatorluğu Roma hükümetine...''
'' Kont Sforza dünkü konuşmasında dedi ki;
herkesin bu zorlu deneyimi...
...saygınlık ve cesaret içinde karşıladığını söyledi "
Mukaddes Papa Cenapları Pius XII, Başkan Roosevelt'e bir telgraf gönderdi...''
Giovanni, bana yardım etmelisin.
- Kızımı Roma'nın dışına çıkarmak istiyorum. - Pekala, otur bakalım.
Zayıf bir kalbi var, kriz geçirir diye korkuyorum.
- Nereye gideceksiniz? - Roma'dan uzağa!
- Bu kaçıklar yine gelecekler, Papa'ya bile saygıları yok!
- Pekala! O zamana dek savaş sona erer belki.
- Oh, sen kafayı mı yedin? Hepimizi öldürecekler!
- Mussolini ne yapıyor? - O delinin ne yaptığını bilmek isterdim!
- Bir şeyler söylemesi lazım. - Siz kadınlar her şeye inanırsınız.
Bizi bombalamaya gelmeden önce, işler fena değildi, her şey yolundaydı.
- Oh! Eminim öyleydi. - Dükkanın anahtarlarını sana bırakırım.
İçeri göz atabilirsin ve sonra evi de kontrol edebilirsin.
- Bana güvenirsen eğer... - Elbette.
Bir envanter çıkarırız, sadece arkadaşlar arasında.
- Buonanni kötüye giden şeyleri satın alır. - Gidiyor olmana üzüldüm.
- Sen neden kaçmıyorsun? - Yapamam Cesira.
- Sadece bir kaç haftalığına. Daha fazla sürmez, değil mi? - Elbette.
Bunu Covelli'ye götür. Bir saate kadar dön.
- Neden bir saat? - Bir saat.
Rosetta'ya bir şey olsaydı, birisini öldürmüştüm.
Kimi öldürmüştün?
Vaktini alıyorum Giovanni.
Senin için her şeyi yaparım.
Biliyorum, kocamın iyi bir arkadaşıydın.
O piç kurusu için parmağı oynatmam.
Ama o zaman diğerleri gibi iki yüzlüsün demektir!
Siz kardeş gibi değil miydiniz?
Haydi, onun yanındaydın zamanında. Onu seviyor muydun?
- Evlendim onunla. - Ama onu sevmedin!
Beni hasta ediyorsun.
Benim yaşadığım gibi görmek istiyorum seni, barakada uyurken.
Günde bir kez yemek, hepsi bu!
"Seni Roma'ya götüreceğim" diyen ilk kişiyle gittim. Roma ile evlendim, onunla değil.
Kimdi o? Yaşlı bir adam mı?
Aman aklıma getirme bunu
Haydi otursana.
Senden bana bahsederdi, biliyorsun.
- Sana ne anlattı? - Her şeyi.
- Gerçekten mi? - Bir keresinde balığa çıkmıştık.
Nasıl serpildiğini anlattı bana. Bununla övündü. Onu suya ittirmek geldi içimden.
Yalnız yattığım son iki yıl için anlatmıştır bunu sana!
Kiminle yattın peki?
Kafan lağım gibi! Bir kız büyütürken, başka şeyler düşünüyorsun!
Baksana... Hiç canın istemedi mi?
Bu beni ilgilendirir.
Ne yapıyorsun?
Bu saatte hiç iş olmaz.
Muhtemelen kimse gelmez.
İstediğini kapatabilirsin Giovanni. Sonuçta sahibim değilsin.
Benden biraz olsun hoşlanıyorsun, değil mi?
- Karını düşünsene biraz... - Karım!
Umarım tepesine bir bomba düşer de seninle evlenebilirim.
Hayır, yapma Giovanni. Lütfen, Giovanni.
Oh Giovanni, uslu dur!
Ah !
- Canını acıttım mı? - Seni gebertebilirim!
- Nereni acıttım? - Burası...
Burası mı?
Giovanni !
Giovanni, kızımın bunu bilmemesi lazım,
- yoksa çılgınca şeyler yaparım. - Olanlar için üzgünüm.
Benim açımdan hiç bir şey olmadığını iyi anlamalısın. Eskisi gibiyiz.
Haydi. Yarın görüşürüz.
Bana böyle davranabileceğini mi sanıyorsun?
Kimse bana böyle davranamaz! Kimsenin malı değilim!
Şarap için çok teşekkürler!
Dükkana yeni kilit alsan iyi olur.
- Dert etme. Gaetano'ya söyledim. - Güzel.
- Eğer bir şey olursa, sana yazarım. - Yapamam! Sana yazmayacağım.
Bir kelime yazmam bir saatimi alıyor!
- Kartpostal uyar bana... - Belki Pazar günü bizi görmeye gelirsin?
Ben de öyle düşündüm. Hoşça kal !
Hoşça kal.
Rosetta,
otursana.
Dinlesene anne, ne güzel söylüyorlar.
Pislik...
- Kime kızdınız Sinyora? - Herkese. - Sadece birisinden nefret ediyorum...
- Şarkının sözleri ne hakkında? - Her zaman olduğu gibi hüzünlü bir şeyler.
Seni çok melankolik yapıyor!
Kimin melankolik olmaya hakkı var? Biz İtalyanların!
Kızım öyle heyecanlandı ki dün gece uyumadı.
Domuz şey!
- Bu ne? Neredeyiz? - Kim bilir?
- Önümüzdeki rayları bombaladılar. - Napoli'ye yürümem mi gerekiyor?
Tamir etmesi dört beş saati bulur.
- Kahretsin! - Trenlerin çalıştığına şükretmelisin!
- Kimseye teşekkür etmiyorum, özellikle cennete! - Sen bilirsin!
Bak, Forcella Dağı.
- Sant'Eufemia nerede? - İşte orada. Yürüyelim, yakında orada oluruz.
- Trenden inebilir miyiz? - Elbette, neden olmasın?
- Kilometrelerce yürümemiz gerekecek. - Yürümeyi seviyorum anne.
- Eşyaları bana uzatabilir misiniz? - Pekala, aşağıya inin Sinyora.
Oh, torba! Torba nerede?
Sinyora, bekleyin!
- Teşekkürler. - Bir şey değil.
Savaş ne zaman bitecek?
Noel için evimize gideceğiz.
Din-don ! Din-don !
Çanlar, Noel ve hepsi sona erecek.
Peki seni kim anlar?
- Noele kadar bitecek diyor. - Kahretsin! Bir altı ay daha mı? Bu çok fazla.
- Bunu onlara söyle! - Hepsi Noele kadar sona erecek.
Din-don ! Din-don !
Bak böyle yapıyorsun Rosetta. Bak.
İzle!
Kafanın ortasına oturduğunu hissetmen lazım. Boynunu çok kasma.
Kolay, böyle işte.
Bildiklerimi unutmuşum, kahretsin!
Elveda !
- Elveda ! - Elveda !
- Şu Almanlar o kadar da kötü değiller. - Hayır anne.
Ne şirin yaratıklarsınız siz! Oğlumun gözleri yerlerinden fırlayacak.
Rosario, elini çabuk tut. Eve giderken, kendine yemek hazırla
ve Luigino için de biraz salam kes.
- Yarın ne zaman ayrılabiliriz? - Rosario, bu hoş bayan ne zaman gidebilir sence?
- Ne zaman isterse. Benim katırım var. - Sana iyi bir fiyat verdim.
- Gece kalmak için oda dahil. - Başka seçeneğim yoktu!
Ne? Neden şikayet ediyorsun? Senden peşin para da istemedim.
- Bu zamanda kim bilir? Sizi tanımıyorum güzel bayan. - Dert değil.
- Bunun ne olduğunu biliyor musun? - Yüce Tanrım!
Daha önce bu kadar çok para görmemiştim! Rosario, kadın tam bir banka!
Kırmızı alarm, geldiler!
- Burada ne arıyorsun? - Burada ne aradığımızı biliyorsun.
- Ekmek mi? Şarap mı? - Zeki olmaya çalışıyorsun. Ben daha zekiyim.
Oğulların nerede?
- Arnavutluk'talar! Savaşıyorlar. Herkes biliyor bunu. Kral ve Mussolini için savaşıyorlar.
Elbette. Bak şuraya.
- Bu bisikleti kim kullanıyor, Vincenzo mu? - Yaşlı kocamın artık gücü kalmadı.
- Ben kullanıyorum. - Elbette, neden bir ara yarışmıyoruz seninle?
- Onlar kim ? - Roma'dan geldiler.
Geceyi benimle geçirecekler. Sant'Eufemia'ya gidiyorlar.
Onlara yatak verdim. Biz Hristiyanız...
Oğullarının asker kaçağı olduğunu biliyorsun.
Eğer onları yakalarsak vuracağımızı biliyor musun?
Bütün asker kaçakları vurulmalı!
Al sana şarap. Şimdi, oğullarıma içelim. İç haydi!
Alayım bardakları.
Roma'da durumlar nasıl sinyora?
- Her gün daha büyük bombalar atıyorlar! - Bir kaç hafta bekle, göreceksin...
- Biz de seyahat etmeye karar verdik. - Burada Fondi'de kalın sinyora.
Burada yemek bulursunuz. Sant'Eufemia'da size un bile satmazlar.
- Ben oralıyım. Beni tanırlar. - Sizi karargâh'a götürebiliriz.
- Size ve kız bizi yardımcı olabilirsiniz. - Özellikle mutfakta.
Ne diyorsun sen? Ben hizmetçi değilim.
Hizmetçilik değil. Orduya yardım etmek onurdur.
Ya sen? Hoşuna gitti mi?
Keçilerle birlikte açlıktan ölmeyi mi tercih edersin?
- Bunu kız kardeşine sakla! - Kapa çeneni. Sana ne zaman konuşacağını söylerim.
Kime ne zaman konuşacağını mı söyleyeceksin?
Ellerine sahip ol, seni sefil domuz!
- Ondan uzak dur yoksa yüzünü dağıtırım! - Onlar saygıdeğer insanlar.. Onlar Faşist!
- Bu kadın vurulmayı hak ediyor. - Onlar kadın, onları kendi haline bırakman daha iyi.
- Taşı yere at. - Ne diyorsa yap! - Anne !
Sizi karargâha gelmeye zorlayabiliriz. Bunu anlamasını sağla.
Onunla konuşurum.
Rosetta. Rosetta.
Haydi gidelim. Az sonra hava aydınlanacak.
- Çok uykum var ! - Kahretsin!
O adamlar bugün geri gelecek. Bütün gece uyumadım.
Rosetta.
Anne.
Oh, anneciğim! Giy şunu. Çabuk, çabuk!
Bütün paramı onlara göstermemeliydim, hepsi pis hırsızlara benziyor!
Bununla istediğimiz yere gidebiliriz. Lütfen acele et tatlı meleğim, acele et!
- Daha önce bir katır sürmedin, değil mi? - Hayır anne.
Gençken çok severdim binmeyi. Daha hızlı gitmeleri için vururdum onlara.
Hey, bizi Sant'Eufemia'ya götürecek iki katır nereden bulabiliriz?
- Bilmem. İnsanlar eskisi gibi seyahat etmiyor. - Parasını ödeyebilirim.
- Kızım yeterince yürüdü. - Ben ilerideki köyden, Forcella'danım. Sana burada yardımcı olamaz.
- Bahse girerim yine Roma'ya dönüyorlar. Hoşça kal. - Hoşça kal.
- Korkmadın, değil mi? - Hayır anne, korkmuyorum artık.
Geri zekalı bizi öldürmeye çalıştı!
- Ama neden anne? - Kim bilir!
Haydi gidelim.
- Bu taraftan gitsek iyi olur... - Zavallı adam... - Biliyorum ama ona yardım edemeyiz evladım.
- Sen Paride'sin. - Sen de Cesira.
- Traş olman lazım. - Roma'dakiler gibi zengin değiliz.
Bu kadın Roma'da bir servet yaptı! Onu tanıdın mı?
Luisa !
- Yolda bir oğlan var! - Üç tane var zaten!
- Otursanıza sinyora. - Otursana Cesira. - Teşekkürler.
- Sinyora, bu benim yeğenim. - Merhaba.
Berbat bir günü kutluyoruz, evlilik yıldönümümü!
Gel buraya Rosetta, buraya gel!
O benim kızım. Bu hava anıları geri getirdi. Aynı annemin anlattığı gibi.
[yöresel aksan ile konuşma]
- Beni anladın mı? - Hayır. - İnsanın kıpırdamadan duramayacağı anlamına gelir.
Yani: "Yarın ve ertesi gün taşıyorum kalbimi bir çıkmazda".
- Teyzem nerede? - Kızıyla birlikte Napoli'de.
- Ya Armando? - O öldü.
Burası doğduğum yer. Orası kiralık Sinyora. Formia'daki akrabalarımı bekliyorum.
- Bizi yukarı yerleştirebilir misin? - Bahardan beri bu insanlarlayım, hiç odam yok.
İlk başta kaçıp gitmek lazım diye düşündüm.
Paride, onlara barakayı ver. Tezgâhı kaldığınız yere koyabilirsiniz.
- Paride, yalvartma beni. Akraba değil miyiz? - Burada hepimiz akrabayız.
Ne Roma'ya ne de Fondi'ye geri dönüyorum.
-...bu sabah az daha kendimizi öldürtüyorduk. - Nasıl?
- Bir uçak. Yaşlı bir adamı öldürdü. - Burada daha güvendeyiz.
- Dostlarla vakit geçiriyoruz ve karnımız doyuyor. - İngilizler yakında burada olur.
İngiliz ya da Alman... kim kazanırsa kazanır.
- Acele etseler iyi olur! - Kim etmez ki?
Eğer Almanlar kazanırsa, kendimi öldüreceğim.
- Sana ne yaptılar? - Bana şahsen bir şey yapmadılar.
- O zaman neden? - Bu kadar siyaset yeter. Yemeğinizi yiyin!
- Ne duymak istiyorsun? Fondi'de bir orkestrası vardı. - Burada hiç bir şey çalmıyor.
Vivere'yi çal !
Yaşam... kıskançlık olmadan...
- Sinyora, bir dükkanınız mı var? - Ne dükkân ama! - Ne dükkânı? - Bakkal dükkânı.
Herkes dünyayı değiştirebilir,
...ama bakkal dükkânı olan biri değil. Fondi'de bir dükkânım var.
İnsanların her zaman dükkâna ihtiyacı olur.
- Ruslar gelmedikçe. - Ne demek istiyorsun?
Ruslar çalışmaya inanmaz. Çalışmadan hayat hiç bir şeydir.
- Muhasebecilerin her şeyi bilir! - Papa ne düşünüyor sinyora?
Dün bir konuşma yaptı. Herkes ağladı.
Bombalar kadınları ve çocukları öldürüyor!
Bizim bombalarımız öldürmüyor mu?
- Savaşı isteyen sizlersiniz! - Ben mi ? - Evet sen de.
- Eğer ben... - Faşist broşunu takmışsın.
- Ne olmuş ki? - Bende de var.
Bu savaş istediğim anlamına mı gelir? Çal bir şeyler!
- Bu hiç bir şeyi değiştirmez! Olan oldu. - İtalyan değilmişsin gibi konuşuyorsun.
Ülkenin geri kalanı ölürken burada bekleyip...
...yüzümü örtmek anlamına geliyorsa İtalyan değilim.
Domuzuz. Buyuz biz! Hepimiz domuzuz!
Neden her şeyi mahvetmek zorundasın Michele?
- O kötü bir çocuk değil sinyora. - Hayır sinyora, o gerçekten hoş bir çocuk.
Para kazandığım için oğlum Tanrıya şükretmeli!
- O idealist birisi. - İşte bu! - Herkes seninle dalga geçiyor.
'Faccetta Nera'yı çalalım! [Bir Faşist şarkısı]
Belki sana yemek satın alabilirim.
Bir zamanlar burada yeterince yemek vardı. Para tek ihtiyacın olan şeydi.
Ama artık değil.
Bana elli çuval un alabilirsin.. Yirmi çuval mısır.
Bezelye, fasulye, mercimek ister misin?
- Fiyatlar nasıl? - Buradaki insanlar hâlâ dürüst.
Bir kavanoz domuz yağı ve zeytin yağı.
- Bugünlerde kimin zeytin yağı var ki? - Ona biraz getireyim anne.
Onları dert etmeyin sinyora. Hemen hemen her akşam gelirler.
- Yemekten önce neden yıkanmıyorlar? - Kadınlar tarlada çalışmazlar.
Gençken durumumuz sizden daha beterdi!
Topraklarınız çoraktı. Tarlaya buğday ektiniz ve papazlar da...
-... tüm ürünü alıp götürdüler. - Rosetta'yı duyuyor musun?
Baba.
Küçük bir çuvalda 60 tane ceviz var. On kişi eşit pay istiyor.
Çarpar mıyım, böler miyim?
Neden babana soruyorsun? Okula gittin, senin bize öğretmen lazım.
Bu ekmek parçasını görüyor musun?
Eğer sana ve kendime bir parça vermek istesem ne yaparım?
- Aptal! - Onu rahat bırak! Okullar kapalı, bu onun suçu değil.
- Amcan döndüğünde sana öğretir. - Bekleyebilir. Annenin yanına git.
- O asla geri dönmeyecek. - Nerede o? - Rusya'da.
Şu Rus kadınları, sadece yabancı erkekleri beğeniyorlar.
Rusya'da erkek yok muymuş?
Peppino geri dönecek!
- Küçük kızının yanında olmak istiyor. - O doğmadan önce ayrıldı.
- Bu havuçlardan istiyor musun? - Bunlarla atları beslerdik. - Savaş her şeyi değiştiriyor.
Antonio, büyük ışıklar atıyorlar!
Büyük ışıklar! Bak! Oradalar! Büyük ışıkları görüyor musun?
Ne kadar güzel Anne, dua etmek geliyor içimden.
O zaman dua et meleğim, dua et.
Kusura bakma, seni kırmak istemedim.
Bu ışıklarla ne yapıyorlar?
Taburların hareketlerini kontrol ediyorlar.
- Bizi görebilirler mi? - Çok net görürler.
Bu dünyada güvenli yerler yok mu?
Kaçamazsın. Burası daha iyi.
Her şeye kötümser bakıyorsun! Vicdanınla derdin mi var?
- Günahlar, herkes gibi mi? - Vicdanım rahat, hiç günah yok.
Bir tane sayabilirsin...Önceki gün..
- Anladın mı? - Ölmemi gerektiren bir günah değildi.
Çocuklara ne miras kalacak?
Bir kadın gibi gerçek bir kıçın oluyor! Sinyora!
Michele !
Sinyora, istemiştim ki... Bilmiyordum, affedersiniz.
Sorun değil, o küçücük bir kız.
- İkinizi yürüyüşe davet ediyorum. - Kurulan hayatım.
- Özür dilediğimi söyle. - Unut bunu, tamam mı? Daha sonra gel.
Hayır anne !
- Yüzünü öyle buruşturma. - Onu bir daha görmek istemiyorum.
Seni görememiştir. Güneş gözüne geldi.
Çocuk biraz çılgın. Babası onu eğitmek için...
...bir servet harcadı ama karşılığı hakaretler oldu.
- Söyledikleri doğru. - Hayat hakkında ne biliyorsun?
Onun gibi konuşursan benimle tokadı yersin yüzüne.
Onu kaçarken görmüş olmalısın!
Ona iyi davranmamız lazım.
Babasını pastırması, makarnası her şeyi var!
Önce ben, önce ben, ben kazandım!
- Hakiki bir dağ keçisisin sen! Nedir o kitap? - Tarih, çaktım bu dersten.
- Hangi okula gidiyorsun? - Manastıra.
- Manastırda gerçekleri asla öğrenemezsin. - Neden?
Michele manastıra gitmemin yanlış olduğunu söylüyor.
Devlet okulu diye bir şey yok, değil mi?
Roma'daki en iyi okula gidiyor. Bir servete mal oluyor.
Doğru, İtalya'da ne kadar paran varsa o kadar çok rahip ve rahiben olur.
- Rosetta ! - Ah, senin şu zeki fikirlerin!
Affedersin ama bazen düşündüğümü söylemem gerekiyor.
- Sen kiliseye gider misin? - Ben mi? - Evet.
Bir kaç yıl önce, papaz olmak istedim.
- Papaz mı olmak istedin? - Evet istedim.
- Neden devam edip olmadın? - Kabiliyetimin olmadığını fark ettim.
Yaptığım en iyi şey papaz olmamaktı.
- Rosetta ! - Gelmek istemiyorum!
- Haydi! - Ona böyle şeyler söylememelisin.
Rosetta bir azize. Onun annesi olmaya layık değilim.
- Hayır, düşündüğünden daha iyisin. - Ben neyim ki?
Dükkan sahibi. Ama bundan öte iyi bir insansın.
- Bir şeyler satmanın nesi yanlış? - Daha önce olduğunun aynısı. - Ne?
- Bir köylü. - İltifat için teşekkürler.
- Bugünlerde aldığım tek iltifat. - Ne demek istiyorsun?
Şehirlerde artık barbar insanlar var. Hepsi kötü insanlar.
Savaştan sonra sıra köylülere gelebilir.
Ne demek istiyorsun?
Yeni bir şeyi kuracak olan onlar,
ama diğerleri hükümeti kontrol ederken bu gerçekleşmeyecektir.
Yanıldığına eminim, köylüleri değiştiremezsin ve aldatamazsın.
Biraz para biriktirdim çünkü onlardan hoşlanıyorum.
Kimseye asla güvenmiyorum. Dört yapraklı yonca!
Sana şans getirecek.
Kahretsin!
Kahretsin, şu anda Roma'da olmak için neler vermezdim!
Hiç içmez misin?
Hayır.
- Çıktığın biri var mı? - Hayır.
- Neyin var? Bir tane bulamadın mı? - Hayır.
Bugünlerde bir erkek biraz fedakarlık yapmazsa...
...ne kendisine, ne ailesine ne de ülkeye bir faydası olur.
Haklısın, bir sürü şey olmadan yapabilirsin ama aşk olmadan olmaz.
- Minik şey, gel buraya! - Oh, ne istiyorlar?
- ne istiyorsun? - Sizi yeniden gördüğüme sevindim.
- Sella'ya giden kestirme yolu soruyordum. - Aşağı inin, doğruca devam edin.
Filippo'un oğlu, öğretmen. Hatırlarsın, iyilerden biri.
Bu durumda, olanları duyunca memnun olacak. Söyle ona.
Duyduğu andaki yüz ifadesini görmek isterdim. Söyle ona.
- Gitsek iyi olur. - Söyle ona, söyle ona!
- Duce'yi (Mussolini) hapise atmışlar. - Neden bahsediyorsun?
Mussolini'yi hapise atmışlar, İmparatorluğu kuran adama hırsız gibi davranmışlar.
İtalya'ya ne olacak şimdi? Yirmi yıllık zafer bir günde, bir saatte yıkıldı!
Duce, başlangıçta hainlerden kurtulmamakla aptallık etti.
Hainlerle bahane bulmana gerek yok, bunu kullan!
Bırak şunu, tamam mı? Rahat bırak onu...
Almanlar onu götürecek. Haydi gidelim.
Bu gerçekten doğruysa, bugün mutlu günüm. Devam et!
- Hayır ! - Sakin ol Rose, ateş etmeyecek.
Almanlar size hainlere nasıl davranıldığını gösterir!
Size dilinizle pisliği yalatırlar! Haydi ye pisliği!
Sekreterliğe gidelim. İyi kalpli olduğumuz için Tanrı'ya şükret.
Gidiyorlar kızım, bak, izle. Ona inandın mı Michele? Komedi gibi.
- Doğru, kaçıyorlar. - Bu inanılmaz! Doğru olamaz.
Ama doğru. Yeni bir hayat başlıyor.
- Roma'ya geri dönebiliriz. - Nereye istersen git, özgürüz!
Ben geri dönüyorum, herkese söyleyeceğim!
Biliyor musun? Her şey çılgınca.
Kusura bakma Rosetta.
Mussolini'yi, zavallıyı, serbest bıraktıklarına sevindim.
Karısı ve çocukları var.
Sadece aramızda, Mussolini hakkında ne düşünüyorsunuz?
- Ona normal bir erkek olarak bakınca mı? - Beni korkutur.
O adamla nasıl sevişebilirsin? Ben donardım.
Yapman gereken sadece ışığı kapamak.
- Niye gülüyorsunuz? - Git ve kitabını oku.
- Öğrenmek istiyorum. - Siyaset konuşuyoruz.
- Sinyora, bu kadar komik olan nedir? - Kağıt oynamıyor muyuz? Bir dakika. Açın.
- Kazandım! - Haklısın.
İçeri gelin.
Bu ikisi İngiliz. Yardıma ihtiyaçları var.
Denizaltıları onları bir görev için İtalya'ya getirdi.
- Bu senin meselen değil. - Güneye gitmeden önce onları bir kaç gün saklayabiliriz.
- Ama diğer insanlar itiraz edebilir.
- İtiraz etmezler, vururlar! - O halde?
Ailelerimizle ilgili bir görevimiz olduğunu açıklamalısınız onlara.
Bir sürü casus var. Eğer Almanlar farkına varırsa, ortalık karışır!
Hepimiz Almanya'ya götürürler Michele.
- Evet, çocuklarımızı düşünmeliyiz. - Seni çocuğun yok.
- Daima kendini düşünemezsin. - Faşist rozeti takıyorsun.
- Bu taraftan. - Michele.
- Onlara biraz ekmek verebiliriz. - Ne kadar aptal değil mi?
Karnı aç uyanıyor, buna rağmen onlara yemek vermek istiyor. Haydi.
- Sonra giderler, değil mi? - İyi bir insan olduğunu biliyordum.
- Kahretsin. - Üzerine bir şey koymalısın.
Dükkanda dilimlerdim.
Teşekkürler. Şarap güzel olmalı, çünkü iyi birisi tarafından verildi.
İngilizlere.
Diğer İngilize.
Michele'e.
Bir yudum da Rosetta'ya ve bana.
- Zafere. - Yeni bir dünyaya.
Çoğumuz savaştan sonra büyük bir değişim olacağını umut ediyoruz.
Değişecek, ama önce korkarım ki Almanları yenmemiz gerekecek.
Çok güzel.
- Yaşa Giovanni! - Giovanni!
- Giovanni kim? - Biraz daha anne.
Sarhoş mu olmak istiyorsun? Kulaklarım kızardı şimdiden.
- İtalya'da bir sürü güzel şey var. - İtalya'yı bilmiyorsun.
- Oh, Leonardo da Vinci'yi, Michelangelo'yu biliyoruz. - Onlar öldü.
Kimlerin yaşadığını bilemezsin. Şu gözlere bak.
İngilizlere gözlerini göster tatlı melek. Çifte yıldız gibi ikisi de.
- Çok güzel. - Harika.
Güneyde o kadar uzağa ordularınızı indirmektense...
...daha kuzeyde yapmalıydınız bunu.
Bir kaç şehri bombalamalıydınız.
Bunun gibi bir kaç çocuk daha az ölmüş olurdu.
Komuta merkezi emretti, bir gerekçesi olmalı.
Komuta merkezi emirler yağdırır, ama bu gözleri görmez.
İlkbahara kadar savaşın bitip bitmeyeceğini neden ona sormuyorsun?
Bizim bildiğimizden daha azını bilirler.
Pekala, çok teşekkürler.
Misafirperverliğinizi suistimal etmek istemiyoruz.
Uyumak için nereye gidecekler? Bu kadarını yaptım.
Dağlarda sinyora. Artık yeterince güç kazandık.
Dağlarda mağaralar var.
- Teşekkürler. - Hiç sorun değil.
- Teşekkürler sinyora. - Hoşça kalın.
- Güle güle. - Bekle, her şeyin yolunda olup olmadığına bakacağım.
Haydi!
Her şey kalsın olduğu gibi. Biraz taze hava alacağım.
Ne kadar sıcaksın anne !
- Dümdüz devam edin. - Hoşça kalın. Teşekkürler.
Ne zaman içsem, doğruca beynime gidiyor.
- Giovanni kim? - Hâlâ bunu mu soruyorsun? Neden bilmek istiyorsun?
- Bir nedeni yok. - Bir arkadaşım, güvenebileceğim birisi.
- Bu Giovanni'yi seviyor musun? - Seviyor musun...?
Neden ki? İstesem sevemez miyim? Bir dul sevilemez mi?
Bir karısı ve çocukları var.
İnsanın, kendisini sevmeyen birisine bağlanması sence doğru mu?
Seni sevmeyen birisiyle hayatın boyunca her gece birlikte yatmak korkunç bir şey.
Haydi Rose, yapma.
Bu atlı bir eşek.
- İyi geceler Michele. - İyi geceler.
- En azından, Michele ! - O fare saygıyı hak etmiyor.
- İncil'i bile kemirdiler. - Ortaya geç.
Kilisede değiliz, bize bir hikaye okumak istiyordun.
Michele, ne istiyorsan oku.
Güzel hikayelerin var, romanlardakilerden bile daha güzel.
İsa'nın denizde yürümesini okudum. Hatta Lazarus'un dirilmesini de.
Anne buraya gel, ayakta durma.
Hayır, akşam yemeğine ot hazırlamam lazım.
- Kim o? - Yeni gelen mültecilerin oğlu. Annesi hasta.
Artık keçiler gibi olduk, ot yiyoruz.
- Oku lütfen. - Unu olan satmaz. - Oku lütfen.
Çiftçiler yaktılar onu.
Tuz bulmak imkansız.
- Birbirimize yardımcı olmalıyız. - Hepimiz İtalyanız. - Oku lütfen Michele.
Lazarus adında bir adam,
Meryem ve kız kardeşinin yaşadığı Bethany'de...
Beni daha önce neden aramadım?
Meryem, İsa'nın ayaklarını güzel kokularla yağlar,
ve saçlarıyla silerdi.
- Kardeşi Lazarus hastaydı. - Amen.
Kız kardeşleri ona şu mesajı gönderdiler:
"Lütfen efendim, sevgili arkadaşınız hasta".
İsa dedi ki: "Bu hastalık ölümle sonuçlanmayacak".
Hayır, bu Tanrı'nın görkemine yükselmektir. Böylece, Tanrı'nın oğlu yücelecektir.
İsa; Martha, kız kardeşi ve Lazarus'u sevmiştir.
- Bana biraz ekmek verir misin? - Sakin ol.
"..doğru, oyalandı, iki gün boyunca bulunduğu yerde".
- Achille! Benzin aldın mı? - Hayır, çok pahalıydı.
Sersem, daha da pahalanacak. Alman lazımdı!
Serafino'dan bir kartpostal ve Cesira için bir mektup.
- Radyoyu dinlediniz mi? - Bir kadın yüzünden inmeyi başaramamışlar.
Ama şimdi saldırıyı gerçekleştireceklermiş.
Bu sefer gerçek.
- Sinyora Cesira, işte geldik! - The Battista'nın oğlu döndü.
- Sonra konuşuruz. - Görüşürüz...
Michele, haydi.
"..bulunduğu yerde iki gün kaldı. Sonra havarilerine şöyle söyledi:
"Filistin'e geri dönelim"
Havariler ona dediler ki: " Yahudiler sana taş atmaya çalıştılar...
...ve sen şimdi geri mi dönmek istiyorsun?"
İsa yanıt verdi, "Bir gün 12 saat değil midir?
Gün boyunca yürürse insan, tökezlemez,
çünkü bu dünyanın ışığını görür. Ama gece yürürse bir insan..."s
Hırsızlık yapmaya çalışmışlar, ama Giovanni onları kaçırmış!
Bir kardeşten daha iyi birisi!
Beni mahvedeceklerdi. Rosetta'nın çeyizi dolaptaydı.
Hepiniz ölüsünüz, Lazarus'tan bile daha ölü.
Ununla, hırsızının korkusuyla, zenginliğin duvar ördü,
Hazreti İsa bile seni diriltemez!
Michele !
- Sorun ne? - Hiç bir şey
Anne, onu dinliyordum!
Michelle haklı.
Dur lütfen! Sorun nedir?
- Hiç bir şey. - Bize ölü dedin!
- Kesinlikle açlıktan öleceğiz! - Ben de öldüm. - Sen mi? çok gençsin.
Her zaman kalbinden geçeni söylemelisin, doğru ya da yanlış..
- Yüksek sesle konuşacak kadar sinirli değilim. - Çok samimisin bile.
- Seninle samimi olamadım. - Benimle mi?
Elbette seninle.
Keçilerle bile! Buradaki her şeyi temizlemem lazım.
Gittiğimden beri kapı bozuk.
Haydi gidelim, yağmur başladı.
Seni seviyorum Cesira.
- Bunca dert içinde, bunu mu düşünüyorsun? - Sana söylemem lazımdı.
Sen de yanağıma bir tokat at, gerçek bu ama.
Bu aptallar manzara izlemeye gelmiş buraya!
- Senin aklından geçmez mi böyle bir şey? - Benim mi?
Geçer, geçer. Kalbinde biri var.
Yalnızca kızım var.
- Eve geri dönmeye karar verdim Rosetta. - Nasıl istersen anne.
- Roma'yı artık bombalamayacaklar. Burayı bombalayacaklarmış. - Haklısın anne.
Bir deri bir kemiksin. Daha çok yemek yemelisin.
Roma yiyecek çok yemeğimiz var.
Ne kadar soğuk birisi. Gel buraya Rosetta.
- Anne, Michele artık neden buraya gelmiyor? - Bilmiyorum.
- Seni seviyor, Michele. - Devam et.
Neden olduğunu anlayabiliyorum, çok güzelsin.
O 25 yaşında! Senden daha genç birisiyle daha önce çıkmadı!
- Ama o Sant'Eufemia'nın en hoş delikanlısı. - Bugünlerde hoş biri olmanın faydası yok.
Kahrolası pencere!
- Michel hakkında ne düşünüyorum, biliyor musun? Yıkıcı birisi. - Ne demek o?
Çalışmaktan hoşlanmayan iyi kalpli biri.
- Ona kitabına geri versek iyi olur. - Ama onu bana verdi. - Ondan iyi bir koca olur.
Kötü alışkanlıkları yok. Eğer bir kaç yaş daha büyük olsaydın...
...onunla evlenmene izin verirdim.
- Ne diyorsun anne! - Günün birinde bunları düşünmen lazım, değil mi?
Ne de güzel gülermiş!
- Sakla, sakla. Taze ekmek. - Oh, teşekkürler.
Dikkatli ol, sakla onu, Babamın haberi olmasın.
- Lütfen, bir parça ekmek ver bana. - Sen, sessiz ol!
- Bir parça lütfen! Bir parça! - Sessiz ol!
Evangelisti ! Evangelisti !
Evangelisti, bana biraz peynir satar mısın?
Adım Evangelisti değil, De Santis.
Bana senin Evangelisti olduğunu ve peynir sattığını söylediler.
Biz Evangelisti tarikatınızdanız.
O ne demek?
- Hiç bir şey, sadece İncil'e inanıyoruz. - Peynire ne oldu, satıyor musun?
Şey, hayır ama biraz verebilirim.
- Koyunun nesi var? - Bir kaç dakika içinde anne olacak.
- Ne kadar minik! - İki tane mi istiyorsun?
- Bir tanesi ne kadar? - Her biri 1000 liret. - Altın mı bu?
Daha iyisi, altını yemek zordur, ama peyniri yiyebilirsin.
- İncil sana bu fiyatlarla satabileceğini öğretiyor mu? - Eğer istemiyorsun...
Eskiden bununla bir ev alabilirdim.
Almayın sinyora. Eğer benim değer biçtiğim fiyata alırsan sonra bana öfke duyarsın,
ve eğer senin istediğin fiyata satarsam ben sana öfke duyarım.
İncil insanların birbirini sevmesini ister.
- Sen hepsinden betersin. - Sakin ol hemşire.
Paskalya Yortusu için bir kuzu istersen, haberim olsun.
Hayır, beni artık aldatamayacaksın.
Güzel.
- Nereden un bulabilirim? - Unu olandan.
Eğer Rosetta hastalanırsa, bir bıçak alır gelirim o zaman unu görürsün!
Bir gün köylüleri silahlarıyla göreceğiz. Sonra bir mülteciler un bulacağız.
- Çaresi bu! - Eğer bunu yaparsan, seni öldürürüm!
- Seni alıkoyan var mı? - Anlamıyor, çocuğu yok ki.
- Çocuklara ne öğretiyorsun? - Beni eğitmek mi istiyorsun?
- Annenin yanına dön! - Yap da gör dediğimi yapıp yapmadığımı!
- Gittiğini sanıyordum. - Yakında gideceğim. - Nereye? - Aşağı.
- Seni epeydir görmedik. - Seninle Fondi'ye kadar gelirim.
- Delirdin mi? Almanlar seni öldürür. - Orada size yiyecek satabilecek bir arkadaşım var.
- Riske atmamalısın. - Başına bir iş gelebilir.
Beni çok iyi tanımıyorsun. Eğer bir Alman çok yakına gelirse..
Dünya nereye gidiyor? Atlar tahıl yiyor!
Defolun !
- Tahıl yiyorlardı. - Lütfen korkma. Alman değilim.
- Sen Russun. - Ruslar hain.
Sen Ukraynalı kızlara benziyorsun. Ukraynalı gözleri, çok güzel.
- Yol güvenli mi? - Gidebilirsin.
Almanların son günleri. Sanırım benim için de.
- Çok yakışıklı! Gerçekten Rus mu? - Bir kaçak.
Rusya'da ne yaptıklarını asla söylemezler sana!
Nereden şeker ve un alabilirim söyler misin.
Konserve yiyecek, bal, şeker. Ne bulursan artık.
Eğer sana söylersem, Almanlara yiyeceği nerede sakladığımı söylemezsin, değil mi?
Yemin ederim kimseye söylemem.
Son defada ne dedim biliyor musun?
"Hiç bir şeyim yok". Onlar da dedi ki: "Oh, hiç bir şeyin yok demek"
Ta, ta, ta, ta, ta...
Bu sütü alabilirsin istersen. Artık ihtiyacım yok. Niye olsun ki?
Gaetanino'yu, bebeğimi öldürdüler. Kime verebilirim ki bunu?
İster misin? Kim süt ister?
Kim sütümü ister?
Acele et, acele et!
- Michele, nereden geldin sen? - Sant'Eufemia'dan, herkes iyi.
- Bu bizim arkadaşımız, bir mülteci. - Lütfen sinyora, içeri gelin.
Bu taraftan.
Bunlar eski arkadaşlar. Bu Alman uçaksavar istasyonun komutanı.
Michele !
- Cesira, bir aile dostu. - Otursana. - Kendine bir şeyler al.
Bu ekmek somununu nasıl elde ettiğini sorabilir miyim acaba?
Bir asker bize bir hediye hazırladı ve...
...biz de ona hediye verdik. Savaş zamanı, anlarsın.
- Değiş tokuş bir anlamda. - Doğru.
Bu yasaktır. Kimdi bu asker?
- Ben gidip kahve yapayım. - Sana yardımcı olayım.
- Otur sen. - Sana yardım edeceğim.
Michele, biraz kek ye.
- Neyle uğraşıyorsun? - Ben mezunum.
- Ne okudun peki? - Edebiyat.
Roma Üniversitesinde felsefe okudum.
Felsefi anlamda bize ne olursa olsun,
...biz İtalyanların nasıl katlandığımızı anlayabilirsiniz.
Hayır anlamam. İtalya'da kafamın anlam veremediğim...
...pek çok şey var, özellikle büyük sınıf farklılıklarına.
Sizin gibi insanların her şeyi var ve köylülerin hiç bir şeyi yok.
Bu bizim günlük rutin yemeğimiz değil. Annem.. sizin şerefinize pişirdi bunu.
Dün köylülerinizin bazılarına bakmaya gittim.
Domuz gibi, sayın bayım, hepsi domuz gibi yaşıyor.
anlamıyorsun, öyle yaşıyorlar çünkü öyle istiyorlar!
Siz! Siz İtalya'nın önderlerisiniz! Bu sizin suçunuz!
Beni bir yemekle susturamazsınız! Gerçeği söylüyorum.
Anneciğim!
Onun sağ tarafında durmamız lazım. Her Cumartesi akşamı burada yemek yer.
Çorbasına zehir koymalı!
Biz Almanlar kendimizi gerçeğe adarız!
Yalnızca kendinizin mi öyle olduğunu sanıyorsunuz hiç de öyle değil.
Gerçeğin sizin mülkiyetinizde olmadığını...
...fark ettiğinizde siz Almanlar çok şaşıracaksınız.
- Hep bir şişeden fazla içiyor, hep. - Özür dilerim. - Ne istersen ye.
- Artanlardan biraz alabilir miyim? - Ne istersen al.
- Şimdi ne var? - Hep ona şarkı söyletiyor. - Biraz şeker alabilir miyim?
Ve biraz un?
Sen... ve Michele...
Kahve!
- Şunu öğütsene. - Tabii.
- Siz Almanların kanında savaşmak var. - Savaşmak mı?
Savaş, sevgili dostum, bir adamın ben erkeğim diyebileceği bir deneyimdir.
Eğer bu doğruysa, hadım edilmeyi tercih ederim.
Siz İtalyanlar böyle düşünüyorsunuz,
...ve biz de en değerli adamlarımızı burada heba etmeye mecbur kalıyoruz.
Bu doğru değil, daha başlaman yeniktiniz.
Ah, hayal etmek yerine, kafana sok bunu.
Sen ve geri kalan tüm İtalyanlar, hatalarınızın bedelini ödeyeceksiniz.
Öde! Öde! Anlıyor musun. Çocukların acı gözyaşlarıyla ödemek zorundalar!
- Çocukların ne suçu var? - Söylesene.
Kızdırdığın bir kadınla karşılaştık ama beni kızdıramayacaksın!
Dinleme onu! O sadece bir kadın.
- Oh, haydi dışarı çıkarım, haydi! - Çabuk anne!
- Tanrı hepimize yardımcı olsun! - Oh Tanrım! Oh Tanrım!
- Oh, yardım et bana! - Tamam anne, acele et.
Cesira, gel!
Göremiyorum! Göremiyorum!
Ne yapıyorsun?
Rosetta bizi görmüş olsaydı, güzel bir resim çektirirdik.
Biliyor musun, yeni bir saç stili için yeterince büyüdüğünü düşünüyorum.
- Saçlarımı seninki gibi yaptırmak istiyorum anne. - Deneriz.
Buraya geldiğimizden bu yana beş santim uzamışsın.
Dağlara gidiyorum. Hoşça kalın.
- Oraya nasıl ulaşacaksın? - Başımın çaresine bakarım.
- Kendine dikkat et. Ne yapacaksın? - İyi şeyler.
- Hoşça kal Rosetta. - Roma'da görüşeceğiz değil mi?
Belki. Sana bir kaç kitap gönderirim.
- Adresimiz var mı sende? - İkinizi de bulurum beni merak etme.
Hey, gel ve gör! Samanlıkta iki Alman var! Geri çekiliyorlar!
Bir kaç gün içinde gidiyoruz!
Bize yiyecek bir şeyler verin.
Sana yiyecek bir şeyler vermeni söyledim!
Burada kimsenin hiç bir şeyi yok. Biz de açız.
Bir emir verdim.
Bir şeyler yapsak iyi olacak. Ona biraz ekmek getir, haydi.
İçinizden birinin bizimle gelmesi lazım,
en kısa yolu göstermesi için. Bir sonraki vadiye varmamız lazım.
- Sen - Ben buralı değilim. Bu tepeleri bilmem. - O bilmez buraları.
O zaman sen.
Buradaki herkese sana bizim Ceprano'lu olduğumuzu size söyler. Bizler mülteciyiz.
Suya ihtiyacımız var.
- Çabuk, su getirin! - Biri su getirsin!
Acele edin!
Haydi koş!
O ekmeği bana uzat! Biz çılgın köpekleriz!
- Sen bizimle geliyorsun. - O benim oğlum!
Oğlum dağları bilmez. O bir öğrenci! İncil okuyor!
Kımılda yoksa ateş ederim.
Beni de al. Beni de al! Bu tepeleri bilirim.
Sana en kestirme yolu göstereceğim.
Ben giderim anne, ben giderim.
Haydi gidelim! Yolumuz uzun.
Sen yaşlısın, ben genç birini istiyorum. Bu bir görev.
Beni dert etme, gece olmadan dönerim.
Hoşça kal anne. Geri döneceğim.
Oğlum! Michelino !
Geri dönecek, merak etme.
İleri.
Amerikalılar geliyor! Bakın Amerikalılar!
Michele durumu anladı ve vadiden geçti. Fondi'de bekliyor.
- Eminim. - Ama Michele'in buraya geri dönmesi gerekiyordu.
Michele ne olacağını biliyordu.
Amerikalılar cepheyi yarıp geçince, hepimizin gideceğini biliyordu.
Haklıydı, herkes gidiyor.
- Haydi Filippo. - Her şeyi bir katıra yükleyeceğim.
Birlikte gidelim ve Michele'e ne olmuş anlayalım.
Sinyora, bir kaç gün içinde Roma'da olursunuz.
- Paride, buraya gel! Luisa seni istiyor! - Hemen geliyorum.
Burada karınla kal, biz başımızın çaresine bakarız.
Bebeği doğurması bütün gün sürer.
Bazıları doğar, bazıları ölür.
Michele'in kafası çalışır. Almanların oyununa gelmez!
Haydi gidelim.
Her şey bitti! Her şey bitti!
Hâlâ bombardımanı Amerikalıların mı yoksa Almanların mı yaptığını bilmiyorum.
Almanlar kaçıyorlar. Müttefikler böyle devam ederse...
...onları Milano'ya kadar kovalarlar.
- Roma'ya geri dönebilir miyiz? - Bir kaç saat sürer. - Daha uzun sürer.
- Bizi serbest bırakmazlar mı? Bak! Amerikalılar!
Sinyorina ! Sinyorina !
- Sinyora Cesira. - Ne istiyor?
- Bacaklarını göstermeni istedi. Çünkü fotoğrafını çekmek istiyormuş. - Git kız kardeşinden iste!
Üzgünüm, yapmayacak.
Fondi'ye gidemeyeceğiz. Bütün yolu bombalıyorlar.
Amerikalılar durumu kontrol altına alana kadar beklemeliyiz.
- İlerideki köydeniz biz, buraya çok yakın. - Tanrı sizinle olsun.
Hz. Meryem sizi korusun.
- Anne ne yapabiliriz? - Filippo, oğlumdan haber almak istiyorum, gidelim. - Evet, haklısın.
Paride, artık Fondi'ye gitmemiz lazım sanırım.
Michele bekliyor olabilir.
- Anne haydi! - Meleğim, ortalık karmakarışık!
- Fondi'ye gitme zamanı değil. Ben Sant'Eufemia'ya dönüyorum. - Ben gitmem, hayır!
- Daha yeni geldik. - Haydi gidelim.
- Hoşça kal. - İyi şanslar.
Bekle, dikkatli ol Maria.
Silahımı al.
Michele'den haberim olsun!
Hepsi kafayı yemiş. Bombardımanın ortasında kalacaklar!
- Hoşça kal sinyora. - Hoşça kal.
- Hoşça kal Rosetta. - Güle güle.
- Sinyora, bizimle gelin. - Hayır hayır, hoşça kalın.
Gel meleğim, haydi. Roma'ya dağlardan gideriz. Daha güvenli.
Haydi gidelim! Bak şu çılgın kıza!
Michele senin neyin? Baban mı, kardeşin mi? Haydi yoksa patlatırım!
Geliyor musun, gelmiyor musun? Rose!
Acele et Rosetta ! Roma'ya geri dönmek istiyorum, anladın mı?
Koş!
Kahretsin!
Haydi.
Roma'ya geri dönmeyecek misin?
Bir şey yemek ister misin?
Evet
Al bakalım.
- Kim olduklarını merak ediyorum. - Müttefikler anne.
Gel, gölge bir yer bulalım.
Oh, bacaklarım!
- Biraz kestirmek ister misin? - Evet.
Pekala uzan o zaman.
- Bunu istiyor musun? - Hayır.
Rosetta.
- Rosetta. - Ne var? - Gördün mü? Buradan gitsek iyi olur!
Rosetta!
Koş Rosetta, koş !
Rosetta!
Anne!
Rosetta!
Anne!
Rosetta.
Tatlı meleğim.
- Yürüyebilecek misin? - Evet.
Rosetta.
Komuta ettiğin bu kahramanların ne yaptığını biliyor musun?
Meryem Ana'nın gözlerinin önünde,
...kutsal kilisede yüce askerlerinizin ne yaptığını biliyor musun?
Sakin ol, sakin ol.
Evet, sakin ol, tabi! Küçük kızımı mahvettiniz!
Artık ölüden beter. Hayır, ben deli değilim, değilim!
Bakın ona! Ve deli olup olmadığımı söyleyin!
Kokuşmuş manyak piç kuruları!
Rosetta.
Rosetta!
Rosetta.
Bekle, sana yardım edeyim.
- Canın acıyor mu kızım? - Hayır.
- Bebeğim, lütfen konuş benimle. - Söyleyecek ne var?
Bana kızgın görünüyorsun tatlı meleğim. Güçlü olmalısın.
Yarın evimizde olacağız, bundan eminim.
Uyuyacak yer buluruz ve yarın gideriz.
- Ne faydası var? - Ne mi faydası var? Beni delirteceksin.
- Birlikte korkunç şeyler yaşadık. Hepsi geçecek. - Anne, artık bunun hakkında konuşma.
Haydi tatlı meleğim. Eşyalarımızı yolda bıraktık. Birisi çalabilir.
Gel.
Gel meleğim gel.
Neden bana yaslanmıyorsun? Haydi Rose.
- Bu Faslılara yapacağını bir şey yok mu? - Size hayır dedim.
Bu sabah Vallecorsa'da köyün yarısına tecavüz etmişler.
Eğer kız kardeşime dokunmuş olsalardı, hepsini öldürürdüm.
- Bizi nereye bırakacaksın? - Fondi'den sonra.
- Eğer bir yerde inmek isterseniz, annemin fazladan yatağı var. - Biz Roma'ya gidiyoruz.
Bu çok tehlikeli. Bir kaç gün bekleyin, bırakın önce Amerikalılar gitsin.
Dans etmek ister misin?
Dansa!
Kızdan ne haber?
- Sen... Dans etmek ister misin? - Onu rahat bırak, 13 yaşında bile değil!
Ne fark eder? Benim kızım onbeşinde. Kızlar burada çabuk serpilir.
- Bu gece bir zafer partisi veriyoruz. - Bu gece bizim biraz uyumamız lazım.
Kim uyumak ister ki? Eğlenmek istiyorum ben.
Şarkı söylemekten hoşlanır mısın evlat?
- Evet. - O zaman haydi şarkı söyleyelim!
İşte bu, çok güzel, söyle!
Rosetta ?
Rosetta!
Elbisen!
Rosetta.
Rosetta!
- Ne var sinyora? - Sinyora, ne oldu?
Michel'i aramak için Fondi'ye .
Bu halde geceleyin yapayalnız! Fondi'ye gitmiş olmalı!
Ne kadar uzakta? Fondi buradan ne kadar uzakta?
Sizi oraya götürürüm sinyora. Sadece yarım saat sürer.
Ama neden bana söylemedi?
Pekala, haydi Fondi'ye, Filippo'nun dükkanına...
-...Michele'in babasının yanına gidelim. - Ayakkabılarımı alıp geleyim.
Flippo'nun oğlunu öldürmüşler.
Gece onu tepelerde bulmuşlar.
Michele.
Michele olduğundan emin misin?
Evet. Bir arkadaşım Almanlar onu vururken görmüş.
Annesi üzüntüden kahroluyor!
Sinyora, kızınız oğlum Florindo ile dışarı çıkmış.
- Nereye? - Uzağa değil, dansa gittiler. - Neredeler? - Uzakta değiller dedim!
Oğlun ne biçim bir domuz? O küçücük bir kız, kokuşmuş oğlunu geberteceğim!
Eğer onunla gittiyse, isteyerek gitmiştir. Kimse onu zorlamamıştır.
Ona ne oldu Tanrım.
Ne hata ettim? Söyle bana ne hata ettim...
Geri dönecektir. Yatağına git.
- Ne yapacağını neden bana söylemedin? - Uyuyordun.
- İkiniz bunu daha önce ayarladınız.. dün gece. - Evet.
- Bunu kim verdi? - Florindo.
- Neden? - Giymek için.
- Giymek için mi? - Elbette.
Bana hiç böyle "elbette" demezsin!
Duyuyor musun? Bu çorapları giymeyeceksin! Bunları giymeyeceksin!
Giymeyeceksin! Şimdi o pis domuzun suratını tokatlamaya gidiyorum!
Ağlamıyorsun bile...
Çok aptalca.
Michele haklıydı.
Kaçın gidin dedi...
Bundan kaçıp gidebilirdin.
Michele'i sormadın bile.
O öldü. Michele!
Anne.
Meleğim...
Tatlı meleğim.
Affet beni.
Lütfen affet beni.
Kes şunu Rosetta, lütfen.
Gel buraya Rose. Gel tatlı meleğim.
Lütfen ağlamayı kes, lütfen.
Lütfen Rosetta, lütfen...
Lütfen Rosetta.
Tatlı meleğim.
Uyu.
Meleğim, meleğim.
Uyu.
Çeviren: JaguaR @2007